De Europese Unie & uien

Published: 18 November 2010

Bij de term ‘ontwikkelingshulp’ denken we aan voedselpakketten die vanuit een truck in een grote zwerm Afrikanen gedropt worden, ergens diep in de Afrikaanse rimboe. Dit is slechts het tipje van de ontwikkelingshulpberg. De Europese Unie helpt Afrika en andere derdewereldlanden ook via een andere manier naar duurzame ontwikkeling.

“Kleine” schenkingen

De EU en haar lidstaten gaven in 2008 ongeveer 49 miljard euro uit aan ontwikkelingshulp in derdewereldlanden zoals India, de Caraïben en Afrika. Dit is ongeveer 0.40% van het Bruto Nationaal Product en. Per capita is dit veel hoger dan de Verenigde Staten, dat toch het machtigste continent ter wereld is. Toch is het niet nodig om met miljarden te gooien om een derdewereldland te helpen. Een kleine schenking kan grote gevolgen hebben.

Uien voor iedereen!

Stel bijvoorbeeld dat er in Congo een man woont die Emilo heet. Medewerkers van de EU trainen Emilo om zijn eigen kleine uienplantage te beheren. Met een klein startkapitaal kweekt hij genoeg uien om zijn familie voeden. Door deze positieve wending in zijn leven begint hij nog meer uien te telen.

Maar omdat hij veel meer uien produceert dan hij en zijn familie kan eten - en geef toe dat elke dag uien eten geen vooruitzicht is om naar uit te kijken- , verkoopt hij de overschotten aan de lokale gemeenschap.  Het geld dat Emilo krijgt geeft hij uit aan iets om zijn familie te helpen, zoals kool die zijn overbuurvrouw teelt, melk van de koe van zijn buurman,… Hiermee helpt hij niet alleen zichzelf, maar ook zijn overbuurvrouw , zijn buurman en zelfs de koe van die buurman.

Waterdruppel

De overbuurvrouw kan meer goederen kopen om voor zichzelf te zorgen en de buurman kan zijn koe beter verzorgen waardoor die nog meer melk geeft. Zo gaat het maar door tot de hele lokale gemeenschap gediend is. Dit systeem is natuurlijk een beetje simplistisch voorgesteld, maar het is net als een vallende waterdruppel. De druppel raakt een klein stuk van het wateroppervlak aan, maar de rimpels beroeren het hele oppervlak. Enkel Emilo steunen lijkt een onbenullig feit, maar hierdoor  stimuleert  de EU de hele lokale economie.

Andere succesverhalen

Het verhaal van Emilo is niet het enigste kleine-schenking-met-grote-gevolgen- succesverhaal van de EU. In de Indische staat Gurajat hielp de EU 250 vrouwen hun handwerk te exporteren naar Europa, Noord-Amerika en Japan. Een lokale firma in Belize kreeg nieuwe technieken aangeleerd om de bossen  daar te beheren voor houtproductie. De boeren in Centraal- Kameroen leerden hoe ze moeten diversifiëren in hun productie. De gemeenschappelijke factoren in deze verhalen is de economische stimulatie en onderwijs.
 

Vitaal belang

De EU pakt het probleem bij de wortels aan. Onderwijs is vitaal. Als de kinderen en volwassenen niet voldoende onderwezen worden, kunnen ze niets aan de gemeenschap. In het geval van Emilo lossen ze zijn armoede op door hem op te leiden en economisch te stimuleren en niet door voedselpakketten aan zijn deur te droppen. Het belangrijkste is dat de EU de mensen de kans geeft zelf hun eigen lot te veranderen.  Hierdoor voelen ze zich ook meer mens in deze wereld. Emilo, de overbuurvrouw, de buurman en ja, zelfs de koe.

Comments